Na de aardbeving die Armenië trof in 1988 heeft de familie Boghossian zich volop ingezet voor de heropbouw van het land. Ze deed dit concreet door verschillende educatieve, economische en culturele programma’s te financieren in verschillende Armeense steden. De Boghossianstichting zet zich ook actief in voor Libanon, waar ze humanitaire, educatieve en filantropische acties op touw zet.

Beiroet

Laten we samen Libanon helpen Libanon ◇ 2020

Na de zware ontploffing in Beiroet op 4 augustus 2020, met dramatische gevolgen, besliste de Boghossianstichting haar financiële bijdrage aanzienlijk te verhogen, om zo Libanon nog beter te kunnen helpen.

Door meteen na de ontploffing voedsel, scholing en bescherming te bieden aan de meest kwetsbare kinderen wilde de Boghossianstichting de dringendste noden lenigen en de jongsten beschermen, door ervoor te zorgen dat ze verder naar school konden gaan.

Jean en Albert Boghossian beslisten 400.000 $ uit te trekken voor de actie van de Boghossianstichting ten bate van Libanon. Dit geld moest dienen voor:

  • de verdeling van duizenden noodrantsoenen
  • de herstelling van scholen
  • de toekenning van 80 studiebeurzen ter waarde van 2.000 $

 

Herstelling van scholen

Aangezien het nieuwe schooljaar vorige zomer voor de deur stond, diende het herstellen van de scholen snel te gaan.
De explosie heeft grote schade aangericht aan de Mesrobian-school die de Boghossianstichting al sinds 1996 steunt. De gebouwen raakten zwaar beschadigd. Zo waren de ruiten gesprongen en waren de muren opengereten.
Een deel van de giften ging naar het opruimen en wederopbouwen van het Onze-Lieve-Vrouw-van-Nazareth College, waarvan de gebouwen enkele weken vóór de start van het nieuwe schooljaar vernield raakten door de explosie. Een ander deel ging naar de scholen Zahrat El-Ihsan, Mont de la Salle en Hripsimiantz.

 

Toekenning van studiebeurzen

Of ze nu studeren voor kinesitherapeut, verpleegkundige of beheerder, de studenten van bescheiden afkomst zijn de toekomst van Libanon en zullen bijdragen tot de wederopbouw.
De Stichting heeft studiebeurzen toegekend aan 80 studenten van de Sint-Jozef-universiteit en van de Antonine-, Haigazian- en Onze-Lieve-Vrouw-universiteiten. De Sint-Jozef-universiteit, die niet ver van de plaats van de ontploffing ligt, raakte zwaar beschadigd.

 

Een golf van solidariteit

Na onze oproep tot solidariteit in augustus 2020 hebben de vele giften de slagkracht van onze actie in Beiroet nog aanzienlijk versterkt. Dankzij de bijna 40.000 $ die werden ingezameld, konden we 20 extra studiebeurzen toekennen. Het hele team van de Boghossianstichting, in Brussel en in Beiroet, is diep geraakt door deze opmerkelijke blijk van gulhartigheid.

 

Beiroet vandaag

Eén jaar na de ontploffing, waarbij 207 doden en meer dan 6.500 gewonden te betreuren vielen, is Beiroet nog altijd niet hersteld van de klap, temeer daar het land met een politieke, economische, sociale en sanitaire crisis kampt.

 

Indien u net als wij aangegrepen bent door de situatie in Libanon en u het land wil helpen bij de wederopbouw, dan kunt u ook uw steentje bijdragen en een gift doen om onze actie nog meer gewicht te geven, zodat we nog meer studiebeurzen kunnen toekennen.

Draag bij tot de hulp die we zullen bieden, door een storting te doen op de rekening van het Fonds van de Vrienden van de Boghossianstichting, via de Koning Boudewijnstichting.
 

Doe een gift via de Koning Boudewijnstichting
Rekeningnummer : BE10 0000 0000 0404
Communicatie : 019/1760/00021

 
Giften van minstens 40 euro aan de Koning Boudewijnstichting geven recht op een belastingvermindering van 45 % op het gestorte bedrag.

Lees meerSluiten

Aleppo, te midden van een conflictgebied

MEDISCHE EN PSYCHOLOGISCHE HULP AAN DE BEVOLKING Syrië ◇ 2018

Sinds 2011 werden de etnische en religieuze minderheden in Syrië gedwongen te verhuizen. Momenteel beleven meer dan drie miljoen vluchtelingen een ongekende humanitaire crisis.

EliseCare reist door de conflictgebieden in bussen omgebouwd tot mobiele ziekenhuizen, om medische en psychologische hulp te bieden aan de bevolking. Dankzij haar mobiliteit en reactievermogen kan EliseCare de Syrische burgerbevolking helpen, in het bijzonder de overlevenden en de vluchtelingen die zich ver van de steden en de medische centra bevinden.

Dankzij de steun en de financiering door de Boghossianstichting kan EliseCare nu hulp bieden in de stad Aleppo, in Syrië, met name door het inzetten van een mobiel ziekenhuis en de bouw van een dispensarium.

Een fotomuseum in Beiroet

In de Oriëntaalse Bibliotheek van de Sint-Jozef Universiteit Libanon ◇ 2016

Sinds juni 2016 huist de prestigieuze Oriëntaalse Bibliotheek van de Sint-Jozef Universiteit van Beiroet een fotomuseum in haar muren.

Rijk aan een fonds van meer dan 70.000 foto’s, beschikt de Oriëntaalse Bibliotheek van de Sint-Jozef Universiteit van Beiroet over een onschatbare documentatie bron omtrent de geschiedenis van het Midden-Oosten. Dankzij het partnerschap dat op 24 juli 2014 met de Boghossianstichting
werd aangegaan is de Oriëntaalse Bibliotheek nu in staat om dit uniek stuk erfgoed te beschermen en voor het publiek toegankelijk te maken.

De foto’s tentoongesteld in dit museum zijn te danken aan generaties van jezuïeten. Reeds sinds het begin van de tweede helft van de 19e eeuw was Beiroet, naast Istanbul en Jeruzalem, een van de belangrijkste fotografische centra in de regio. Onder de vele oriëntalisten die naar het Oosten trokken, had je gerenommeerde fotografen, zoals Tancrède Dumas en Félix Bonfils, die zich in Beiroet vestigden. Al snel kregen ze het gezelschap van inheemse fotografen, zoals George Sabounji en de broers Sarrafian. Ook de jezuïetenmissionarissen gaven de fotografie een sterke impuls. Reeds vanaf 1865 namen vader A. Bourquenoud en A. Dutau, gevolgd door tal van anderen, altijd hun fototoestel mee op hun tochten door de Libanese bergen en de Bekaavallei, alsook op hun reizen naar Syrië, Armenië en Egypte.

Dat de jezuïeten zulke enthousiaste fotografen waren, komt vooral omdat ze de fotografie als een volwaardig pedagogisch en documentair middel beschouwden. Als missionarissen gebruikten ze de fotografie voor het verspreiden van hun apostolische boodschap. De jezuïeten staan ook bekend om hun brede interesse voor wetenschappen. Hun foto’s handelen dan ook over zeer uiteenlopende disciplines, zoals de geologie, de epigrafie, de archeologie en de etnografie, zoals blijkt uit de talloze taferelen van het plattelandsleven en de ontroerende portretten van leden van sommige stammen of gemeenschappen. Door de foto’s van de jezuïeten tentoon te stellen, laat het museum ons kennismaken met verschillende decennia van fotografische geschiedenis, archeologische ontdekkingen, etnografische studies en vernuft in dienst van de wetenschap.

In het kader van dit partnerschap werkten de Boghossianstichting en de Oosterse Bibliotheek van Beiroet samen met het Fotografiemuseum van Charleroi. Eind 2014 werd er een tentoonstelling georganiseerd met een selectie werken uit de archieven van de fototheek, over het thema van de volksverhuizingen in het Oosten aan het begin van de 20e eeuw.

De fototeek beperkt zich niet tot het beheer en de exploitatie van het fonds, de ambitie is de collectie verder uit te breiden door aankoop van andere privéverzameling van zowel artistieke als wetenschappelijke aard. Een oproep wordt gericht aan alle eigenaars van zulke collecties!

Dit project werd in verschillende fases uitgebouwd:
• De inrichting van een lokaal met temperatuur- en vochtigheidsregeling, voorzien van alle nodige apparatuur. De Sint-Jozef Universiteit stelde hiervoor een ruimte van zo’n 100 m² ter beschikking, op de benedenverdieping van de Oosterse Bibliotheek
• De conservering van de documenten in zuurvrije kasten, dozen en enveloppen
• De inventarisatie en digitalisering van het fonds met het oog op het beheer, de exploitatie en de verspreiding ervan, inclusief de aankoop van het daarvoor nodige materiaal (computers, scanners, databanken…)
• Het opleiden, van personeel voor het digitaliseren en bewaren van de collectie

Een deel van de collectie werd via tentoonstellingen, boeken en publicaties uitgelicht:
• Aux Origines de l’Archéologie Aérienne, (tentoonstelling SJU, Beiroet), 2000
• Les « Petites Écoles du Mont-Liban » du Père Joseph Delore (tentoonstelling SJU, Beiroet), 2003
• Une Aventure Archéologique, (tentoonstelling Archeologisch Museum, Arles), 2004
• Le voyage archéologique en Syrie et au Liban de Michel Jullien et Paul Soulerin en 1888, 2004
• Les Arméniens, la quête d’un refuge, 1917-1939, (tentoonstellingen SJU, Beiroet Cité de l’Emigration, Parijs), 2006
• Portraits photographiques d’Orient, 2010
• Les Arméniens de Cilicie, 2012

Lees meerSluiten

Steun aan de Kayanystichting

Scholen bouwen voor Syrische vluchtelingen in Libanon Libanon ◇ 2016

Sinds 2013 biedt de Kayanystichting kwaliteitsonderwijs en bescherming aan kinderen van Syrische vluchtelingen die in onofficiële kampen in Libanon leven.

De Boghossianstichting steunt de Kayanystichting, een Libanese niet-gouvernementele organisatie die in 2013 werd opgericht naar aanleiding van de Syrische vluchtelingencrisis. Door scholing en bescherming te bieden aan de kwetsbaarste kinderen, die in onofficiële kampen in de Bekaavallei leven, helpt de Kayanystichting een verloren generatie te redden.

Sins het begin van de Syrische burgeroorlog zijn al meer dan 4,5 miljoen Syriërs gevlucht naar buurlanden. Meer dan een kwart van hen werd opgevangen in Libanon. Verhoudingsgewijs heeft Libanon het grootste aantal vluchtelingen opgevangen. Door die enorme toevloed kwam de openbare sector in Libanon, vooral het onderwijs, onder zware druk te staan. Ondanks alle inspanningen van de Libanese overheid en het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties kunnen de Libanese scholen de toevloed van Syrische kinderen niet aan. Bijna 80 % van die kinderen kan geen onderwijs volgen.

Als reactie op die crisis hebben tal van ngo’s programma’s voor gemeenschapsonderwijs uitgewerkt. In gebieden met grote concentraties van Syrische vluchtelingen neemt men ook maatregelen om kinderen te beschermen en van het nodige voedsel te voorzien. De Kayanystichting is wat dat betreft een van de efficiëntste ngo’s. Sinds haar oprichting heeft ze vier projecten opgezet in de kampen in de Bekaavallei, met kwaliteitsonderwijs voor 2.100 leerlingen van 6 tot 14 jaar. Behalve die vier scholen heeft de Kayanystichting nog twee scholen voor middelbaar en beroepsonderwijs gebouwd, voor meisjes van 14 tot 18 jaar. De stichting beheert die scholen ook. Omdat hij zelf nog een banneling is geweest, was de Chinese kunstenaar Ai Weiwei graag bereid zich in te zetten voor de vluchtelingen. Toen hij de Lennon Ono Grant for Peace ontving, schonk hij op de officiële uitreikingsceremonie, op 9 oktober 2016, zijn prijs aan de Kayanystichting, waarvan hij de activiteiten had ontdekt tijdens het draaien van een documentaire over vluchtelingen: The Human Flow.

Ghata: dat is de naam die professor Rabih Ghibli van de Amerikaanse universiteit van Beiroet en zijn studenten bedachten voor draagbare structuren. Die zijn elk zo’n 20 m² groot en kunnen worden geassembleerd tot een klas van zo’n 40 m² die plaats biedt aan 35 leerlingen.
Deze units zijn makkelijk te monteren en demonteren. Bovendien zijn ze bestand tegen de meest extreme weersomstandigheden. De vluchtelingen kunnen ze zelf opzetten met behulp van goedkope lokale materialen. Door hun modulaire karakter kan men die elementen vlot aanpassen aan de specifieke noden van elke locatie, maar men kan ze ook diverse functies geven, van een klaslokaal tot een keuken waar dagelijks twee gezonde maaltijden worden bereid voor kinderen van vluchtelingen. Tot op heden is de Ghata de enige draagbare structuur die werd goedgekeurd door het Libanese ministerie van Sociale Zaken.

Lees meerSluiten

Partnerschap met de Haigazian Universiteit

Libanon ◇ 2016

Elk jaar schenkt de Boghossianstichting studiebeurzen aan topstudenten van de Haigazian Universiteit in Libanon.

Al vele jaren schenkt de Boghossianstichting beurzen aan acht van de beste studenten van de Haigazian-universiteit in Libanon. Ze worden geselecteerd volgens hun academisch potentieel en hun financiële behoeften. De beursstudenten genieten die steun tot hun opleiding voltooid is. De Boghossianstichting biedt hen zo de mogelijkheid te studeren in een financieel stabiele context, zodat ze hun academische potentieel ten volle kunnen benutten.

De Armeniërs. Beelden van een lotsbestemming (1906-1939)

België ◇ 2014

Uit de collectie van de Fototheek van de Oriëntaalse Bibliotheek van de Sint-Jozef Universiteit van Beiroet

Op zaterdag 24 april 1915 worden in Constantinopel, hoofdstad van het Ottomaanse Rijk, zevenhonderd Armeense notabelen en intellectuelen gearresteerd en vermoord op bevel van de jonge Turkse regering. Deze datum is het begin van een uitgebreid deportatieprogramma en de uitroeiing van een volk dat sinds eeuwen samen met andere bevolkingsgroepen geïntegreerd was in het Ottomaanse rijk. De eerste genocide van de 20e eeuw zal het leven kosten aan bijna één miljoen driehonderdduizend Armeniërs en zal duizenden vluchtelingen en wezen verspreid achterlaten in Europa en het Nabije Oosten.

Er zijn weinig beelden gekend van de verschrikkingen van die moordpartijen. Maar vanaf 1881 werden foto’s van ruïnes, van gedeporteerden of van wezen in de vluchtelingenkampen van Aleppo of van Beiroet door jezuïeten, die als missionaris in dat deel van de wereld werkzaam waren, verzameld of werden de foto’s door henzelf genomen. Sommigen van die jezuïeten, zoals Antoine Poidebard (1878-1955) en Guillaume de Jerphanion (1877-1948), bleken talentvolle fotografen te zijn. Hoewel enkele van die foto’s sporadisch gereproduceerd zijn, is het voor het merendeel van de negatieven waaruit deze tentoonstelling Les Arméniens. Images d’un destin is samengesteld, de eerste keer dat zij de collectie van de Oriëntaalse Bibliotheek van de Sint-Jozef Universiteit van Beiroet verlaten. De fototheek van deze universiteit is van een opmerkelijke historische rijkdom.

Deze tentoonstelling bestaat uit bijna honderd foto’s, gedeeltelijk originele afdrukken en deels recente afdrukken van de glasnegatieven gerealiseerd in het labo van het Musée de La Photographie in Charleroi.

Hoewel de tentoonstelling Les Arméniens. Images d’un destin spijtig genoeg weerklinkt als een afgrijselijke echo van de actualiteit in het Nabije Oosten, heeft zij niet de bedoeling te getuigen van de tragedie zelf van de moordpartij op de Armeniërs, maar wel van haar gevolgen. Zij laat bovendien toe dat volk een gezicht te geven en zowel hun levensomstandigheden van voor 1915 te ontdekken als hun pogingen tot wederopbouw tijdens hun ballingschap, in de kampen of de scholen.

Deze tentoonstelling is de vrucht van een samenwerking tussen de Fototheek van de Oriëntaalse Bibliotheek van de Sint-Jozef Universiteit van Beiroet, de Boghossian Stichting en het Musée de la Photographie te Charleroi in het kader van het mecenaat van de Boghossian Stichting gewijd aan de uitbouw van die fototheek met als doel de bescherming van de fotocollectie van de Oriëntaalse Bibliotheek volgens de adviezen van het Musée de la Photographie.

Lees meerSluiten

Geliefdenpark van Jerevan

renovatie van het geliefdenpark Armenië ◇ 2006

Tussen 2006 en 2010 zorgde de Boghossianstichting voor het ontwerp en de aanleg van het Geliefdenpark in het centrum van Jerevan, de hoofdstad van de republiek Armenië. Het park werd officieel geopend op 17 oktober 2008, in aanwezigheid van Dhr. Sarkissian, de president van de republiek Armenië, en verschillende vertegenwoordigers van de familie Boghossian, aan wie het project te danken is.

Dit groene eiland in het hart van de Armeense hoofdstad werd ontworpen door landschapsarchitect Pierre Rembach. De concrete uitwerking ervan werd gecoördineerd door architect Sarhat Petrossian. Het park is geïnspireerd op de oosterse tuinen en Armeense landschappen, bestaande uit rotsen en bergen. Het park kwam er op initiatief van Albert Boghossian. Er heerst een sfeer van vrijheid en sereniteit, weg van alle drukte van de stad.

De Boghossianstichting vroeg daarna aan Jean-Michel Othoniel en Nadim Karam om nieuwe monumentale werken te creëren voor het Geliefdenpark, om er een culturele en artistieke ontmoetingsplek van te maken, in een harmonisch geheel met een speel- en verpozingsruimte.

In 2014 creëerde Jean-Michel Othoniel Coeur d’Obsidienne, een sculptuur die volledig is gemaakt van obsidiaan, een natuurlijke glassoort van vulkanische oorsprong die men nogal vaak aantreft in Armenië. Het werk lijkt uit het water op te rijzen. Het symboliseert door zijn vorm het hart van het land, door zijn materiaal het vuur en door de plaats van opstelling de duur.

In 2017 creëerde Nadim Karam een werk met als titel Trio Elephants. Het bestaat uit drie sculpturen die een olifantenfamilie uitbeelden. Het is gemaakt van geperforeerde platen van Cortenstaal. Het werk combineert de vormen van de 1001 elementen van het lexigram van Karam, suggererend dat olifanten herinneringen in zich dragen. De installatie nodigt de wandelaars in het Geliefdenpark ertoe uit hun eigen verhalen te creëren, terwijl ze verstoppertje spelen met de olifanten, die door hun veranderende kleuren nu eens lijken op te gaan in de omgeving, om daarna opnieuw te verschijnen.

Lees meerSluiten

Hedendaagse kunst- en informatiecentrum te Jerevan

Armenië ◇ 2002

Sinds 1992 zet de Boghossian Stichting zich actief in voor de ontwikkeling van infrastructuren en activiteiten gericht op de vorming van Armeense jongeren en het verruimen van hun wereldkennis.

In samenwerking met Unicef, Sonia en Edward Balassanian wil de Stichting nu ook een centrum voor hedendaagse kunst en documentatie oprichten in de Armeense hoofdstad Jerevan.

Doelstellingen van het centrum:

  • Jonge Armeniërs snel en makkelijk toegang verlenen tot kennis aangaande de internationale artistieke actualiteit.
  • Het proces van zoeken naar en ontdekken van ‘nieuwe grenzen’ in de kunst ondersteunen.
  • Het creëren en presenteren van hedendaagse kunst door Armeense kunstenaars vergemakkelijken, zowel op nationaal als op internationaal vlak.
  • De commercialisering van kunst tegengaan en de marktlogica vervangen door intellectuele en emotionele criteria.
  • Een partnerschap creëren tussen Armeniërs uit de diaspora en de artistieke gemeenschap in de republiek Armenië, om de Armeense kunst en literatuur te steunen en promoten.

Het centrum zal een bibliotheek en een videotheek omvatten. Computerapparatuur en professionele begeleiders zijn voorzien. Er zullen ook cursussen en lezingen over de kunstgeschiedenis worden georganiseerd.

Lees meerSluiten

Cultureel centrum in Spitak

Armenië ◇ 2002

De Boghossianstichting heeft een cultureel centrum opgericht in de stad Spitak, om Armeniërs toegang te verlenen tot kennis en vorming.

Dit centrum ligt in het hart van de stad Spitak, die in 1988 werd verwoest door een zware aardbeving, en staat dan ook symbool voor de wedergeboorte ervan. Het valt op door zijn moderne en elegante vorm.

Tot 400 personen kunnen er concerten, toneelopvoeringen en filmvertoningen bijwonen. Het centrum telt ook tal van bibliotheekzalen, leeszalen, sportzalen en leslokalen waar men vreemde talen kan leren.

Kunstacademie in Gjumri

Armenië ◇ 2002

In 2002 werkten Jean en Albert Boghossian samen met de Italiaanse Ambassade om de kunstschool van Gjumri te kopen en te restaureren.

De kunstacademie van Gjumri wordt beschouwd als de beste school van de stad. 27 leerkrachten geven er les aan 265 leerlingen. Elk jaar worden er 65 nieuwe leerlingen verwelkomd.

In het Algemeen College kunnen de leerlingen 5 à 8 jaar les volgen in een vijftiental vakken: muziek, (koor)zang, dans, tekenkunst, schilderkunst, beeldhouwkunst, enz. Leerlingen die cum laude afstuderen, kunnen doorstromen naar een grote kunstschool.

Elk jaar zijn er gemiddeld vijf leerlingen van de kunstacademie die een prijs winnen bij nationale en zelfs internationale wedstrijden.

Een kleurrijk park in het hart van Gjumri

Boghossian Park Armenië ◇ 2001

De Boghossianstichting heeft voor de aanleg van een prachtig park gezorgd in de Ani-wijk, dicht bij het klooster Onze-Lieve-Vrouw-van-Armenië. Het is een ideale plek voor de kinderen uit de buurt, maar ook voor de bevolking van Gjumri.

Het is een klein paradijs waar zorgvuldig geplante bomen het gezelschap krijgen van kleurrijke bloemen en planten. De sport- en speelruimten zijn volledig uitgerust, wat er een ideale plek van maakt voor kinderen en volwassenen die er kwaliteitstijd willen doorbrengen.

In 2002 werden Robert, Jean en Albert Boghossian benoemd tot ereburgers van de stad Gjumri, als dank voor het helpen financieren van het park.

Mesrobian-school in Beiroet

Libanon ◇ 2001

Samen met de Gulbenkianstichting uit Lissabon heeft de Boghossianstichting de bouw van de vak-, koks- en hotelschool gefinancierd.

Elk jaar steunt ze de school door de studiebeurzen ten laste te nemen van kinderen van wie de ouders de studiekosten niet kunnen betalen.

Bijkomende middelen werden vrijgemaakt voor het herstel van de school, na de schade aangericht door de ontploffingen in Beiroet, op 4 augustus 2020. Verder werd de financiering van de beurzen, ten bedrage van 15.000 $ per jaar, verdrievoudigd.

Muziekschool in Spitak

Armenië ◇ 2000

De muziekschool in Spitak werd in 2000 gerestaureerd door de Boghossianstichting, na de schade veroorzaakt door de aardbeving van 1988. De school wordt ook gefinancierd door de Stichting.

Meer dan 130 leerlingen leren er zingen, viool, accordeon, piano of citer spelen. De citer is een bekend instrument uit de Armeense cultuur. Na zeven studiejaren mogen de beste leerlingen meedoen aan het toelatingsexamen van de hogescholen voor muziek.

Momenteel telt de school 18 klassen en een grote concertzaal.

Renovatie van de school voor fysica en wiskunde in Jerevan

Armenië ◇ 1997

De Boghossianstichting heeft bijgedragen tot de renovatie van de school voor fysica en wiskunde in Jerevan, in 1997, en de bouw van nieuwe leslokalen.

Deze school maakt deel uit van de staatsuniversiteit. Ze is bestemd voor jongeren met een talent voor wiskunde en fysica, die er een professionele opleiding krijgen.

Aanleg van een waterleidingnet in Talin

Armenië ◇ 1997

Het tekort aan water is een nijpend probleem in sommige gebieden in Armenië en dwong al heel wat mensen tot emigratie.

Dankzij de aanleg van een 11,6 km lange waterleidingnet in Talin beschikken nu meer dan tien dorpen en meer dan 15.000 inwoners over water. Dat heeft meteen ook een einde gemaakt aan de gedwongen emigratie van de lokale bevolking

Onze-Lieve-Vrouweschool in Gjumri

Een warme thuis voor weeskinderen Armenië ◇ 1996

Na de verwoestende aardbeving in 1988 keerden de zusters van de katholieke Kerk van Armenië onder leiding van zuster Arousiag Sajonian terug naar Gjumri, om er de getroffen bevolking te helpen.

De Boghossianstichting hielp bij de bouw van hun opvang- en vormingscentrum voor mishandelde, kansarme en ouderloze kinderen. Het centrum biedt thans opvang aan 45 jongeren van 6 tot 20 jaar. Elk van hen krijgt drie maaltijden per dag en stemt zijn aanwezigheid in het centrum af op het lesrooster van zijn school.

Het centrum biedt zorg en familiale opvoeding aan kinderen uit kansarme gezinnen, die soms ook het slachtoffer van mishandeling binnen het eigen gezin zijn.

De zusters stellen geen eisen wat geloof betreft. Iedereen die daar nood aan heeft, krijgt moederlijke warmte en menselijke aandacht. De kinderen kunnen er ook tal van opleidingen volgen, zoals zang, dans, vreemde talen, informatica, piano, de nationale citer, borduren en denkspelletjes.

In de zomer brengen de kinderen hun vakantie door in het centrum in Tsaghkadzor, dat in de bergen ligt.

Renovatie van de Maralik-school

Armenië ◇ 1988

De middelbare Maralik-school werd eveneens gerestaureerd door de Boghossian Stichting.